Trzylatek w przedszkolu

DOJRZAŁOŚĆ PRZEDSZKOLNA

Drodzy Rodzice, wiek przedszkolny to okres osiągania kolejnego stadium dojrzałości dziecka: złoty wiek uczenia się, zdobywania doświadczeń społecznych i przystosowania się do życia w grupie. Rozpoczęcie przez dziecko edukacji przedszkolnej, jest momentem przełomowym  w jego życiu społecznym.

Czy Twoje dziecko dojrzało do pójścia do przedszkola?

Zazwyczaj dzieci osiągają tę dojrzałość między 3 a 4 rokiem życia. Zależy to od tempa ich indywidualnego rozwoju oraz doświadczeń. Zdarza się, że najbliższe osoby (babcia, mama) swoim zachowaniem przeszkadzają dziecku w osiągnięciu dojrzałości.

Dziecko jest gotowe do pójścia do przedszkola, gdy:

1.Dobrze znosi nieobecność mamy (zostaje pod opieką innych członków rodziny lub znajomych osób);

2.Z własnej inicjatywy oddala się od mamy, nie trzyma się kurczowo jej

3.Potrafi wykonać proste czynności samoobsługowe - wymagania, jakie stawia przedszkole w zakresie samoobsługi sprowadzają się do:

- komunikowania potrzeb fizjologicznych,

- umiejętności zdjęcia i podciągnięcia majteczek,

- korzystania z papieru toaletowego,

- umiejętności umycia rąk mydłem i wytarcia w ręcznik,

- umiejętności samodzielnego jedzenia (posługiwania się łyżką i

  widelcem) a także gryzienia!

- samodzielnego ubierania i rozbierania się dziecka

  (przynajmniej podejmowania takich prób).

Jak przygotować dziecko do pobytu w przedszkolu?

1.Czytanie opowiadań, których bohaterowie chodzą do przedszkola.

2.Rozmowy o przedszkolu ze znajomym dzieckiem, które lubi chodzić do przedszkola.

3.Opowieści rodziców jak to było, gdy oni chodzili do przedszkola.

4.Uświadomienie dziecku zalet przedszkola - wielu nowych kolegów do zabawy, dużo zabawek, wychowawczyni, która zna ciekawe zabawy, wierszyki i piosenki).

5.Poinformowanie dziecka dlaczego będzie chodzić do przedszkola (np. bo mama musi iść do pracy i rodzice zdecydowali, że w przedszkolu dziecko będzie miało najlepszą opiekę; niektóre dzieci przyjmują argument, że mama chodzi do pracy, tata chodzi do pracy i dziecko ma swoją pracę, czyli przedszkole).

6.Zapoznanie z przedszkolem - oglądanie ogródka, sal, zabawek, krótki kontakt z przyszłą wychowawczynią i dziećmi, omówienie planu dnia i przedszkolnych zwyczajów.

7.Wspólne kupowanie kubeczka, szczoteczki do zębów dla przyszłego przedszkolaka.

8.Ćwiczenie z dzieckiem samoobsługi! Dotąd było tak, że mama lepiej znała potrzeby dziecka niż ono same, reagowała nie tylko na słowa, ale i na gesty. W nowej sytuacji dziecko często ma problem żeby wyartykułować swoje potrzeby, dlatego ważne jest, aby umiało (a chociaż podejmowało próby), by je zaspokoić. Dużo łatwiej adaptują się dzieci samodzielne, niż te zależne od dorosłych.

9.Uczestniczenie w zebraniu rodziców nowo przyjętych dzieci. Jest to świetna okazja, aby się wzajemnie poznać, zebrać informacje o dzieciach i życiu przedszkola. Dobrze byłoby nawiązać kontakt z rodzicami innego dziecka z tej grupy i zapoznać bliżej swoje pociechy. Gdy dziecko wchodząc do nowej grupy rówieśników i zna, chociaż jedną osobę, może mu to bardzo ułatwić te pierwsze trudne dni.

Dziecko powinno być przygotowywane stopniowo, nie róbmy wszystkiego na raz, rozciągnijmy ten proces w czasie, aby mogło oswoić się z myślą o tym, że pójdzie do przedszkola.

Rodzicu Pamiętaj:

1.Nie przedłużaj pożegnań w szatni – pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź.

2.Nie zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu – jeśli zrobisz to choć raz, dziecko będzie wiedziało, że łzami można wiele wymusić.

3.Nie obiecuj: „Jeśli pójdziesz do przedszkola, to coś dostaniesz”. Kiedy będziesz odbierać dziecko, możesz dać mu maleńki prezent – niespodziankę, ale nie może być to forma przekupywania.

4.Nie wypytuj dziecka o szczegóły związane z pobytem w ciągu dnia w przedszkolu, poczekaj, aż samo nabierze ochoty aby ci o wszystkim opowiedzieć.

5.Czasami lepiej jest, gdy dziecko do przedszkola odprowadza tato, gdyż rozstania z tatą są w niektórych przypadkach mniej bolesne.

6.Wielokrotnie zapewniaj dziecko, że na pewno odbierzesz je z przedszkola.

7.Żegnaj i witaj swoje dziecko zawsze z uśmiechem. To napawa optymizmem i daje poczucie bezpieczeństwa, że wszystko jest w porządku.

Jak ubrać maluszka by było mu wygodnie?
Zachęcamy Państwa do skompletowania dziecku odzieży wygodnej,
przewiewnej i łatwej do ubierania przez samo dziecko:
- spodnie, spódniczki na gumkę nie za ciasną, nie za luźną,
- buty wyjściowe łatwe do zakładania, zapinane na „rzepy”
  (nie drewniaki i nie śliskie),
- ubranie na cebulkę, które zabezpiecza przed przegrzaniem
  lub zziębnięciem, - należy zwrócić uwagę na sprawność 

  suwaków w kurtkach dziecięcych
- kapcie na gumowej podeszwie, zakryte, niesznurowane, na

  „rzepy”,
- nakrycie głowy: w okresie letnim – kapelusik, chusteczka dla

  dziewczynki,
  dla chłopca – czapka z daszkiem, w zimie - czapki.
- piżamka wciągana, podpisana imieniem i nazwiskiem dziecka,
- zapasowe: majteczki, koszulka, skarpetki lub rajstopki, które

  będą przechowywane
  na półeczce dziecka w szatni i wykorzystywane, gdy zajdzie

  taka potrzeba,
- biżuteria (kolczyki, pierścionki, łańcuszki) pozostaje w domu.